Магдаленагийн зүрх цээжиндээ багтахгүй болтол дэлсэхэд тэрээр байн байн алчуураа амандаа аваачна. Тэгснээ тогтож ядан ухасхийж зэвхий даасан том өрөөнд солиорсон мэт нааш цааш холхино. Гашуудлын хувцас өмсөж хар хатгамал нөмрөг мөрөн дээрээ хаясан нь, ер нь үзэсгэлэн гоо гэгдэж байгаагүй сайх эмэгтэйн гундаж яваа зүс төрхийг нуусхийжээ. Магдалена цонх руу дахин очиж далавчийг аяархан онгойлгов...
