— Намайг цэцэг өгөхөөр багш тонгойж хацраа үнсүүлдэг. Түүний хацар нь яг л хилэн, жинхэнэ хилэн шиг зөөлхөн анхилуун үнэртэй. Аав аа... гэснээ дахин дуугүй болов.
— Ярь, ярь хүү минь. Чи юу хэлэх гээ вэ?
— Аав аа. Би хорь хүрээд багштайгаа гэрлэж болох уу?
— Арван нэгэн жил хүлээх болно доо. Багш чинь хэдэн настай юм бол?
— Хорьтой. Би асуусан.
— Тэгвэл чамайг хорь хүрэхэд багш чинь гучин нэгтэй байх нь. Тэгэхээр чи түүний охинтой нь гэрлэсэн нь дээр болов уу? Чи юу гэж бодож байна вэ?
— Охин нь бас тийм гоо бүсгүй болох уу?
— Тэгэлгүй яах вэ.
— Аав аа, тэгвэл охинтой нь заавал гэрлэнэ.
