Зохиолч: Шуботх Гхош
Орчуулагч: Харгана Г. Амар
Ангилал: Энэтхэг зохиол
Хэвлэлийн газар: Улсын хэвлэлийн газар
Бимоль зүй ёсоор машинаараа бахархана. Тэр хоёр сүүлийн арван таван жил хувь заяа нэгтэй байж, хуучин «форд» эзнийгээ хооллож, ундлуулж, хувцасласаар иржээ.
Голдуу хүмүүс бурханд залбирч: «Бурхан минь, мөнгө хайрлаач!» гэж байдаг байхад Бимоль шүтээний өмнө хэдхэн цэцэг тавьчхаад, тэгэх болгондоо: «Миний Жогоддолд урт нас хайрла, насны минь эцэст намайг битгий ганцаардуулаарай!» гэж залбирдаг байжээ.
Нутгийн клубт байнга цугларч байдаг хүмүүс:
— Өвгөн өөрөө машин шиг болчихжээ. Арван таван жил машинаасаа өөр юм бодолгүй байж чадах хүн алга шүү дээ гэлцэнэ.
Бимоль өөрөө ч гэсэн нэг биш удаа үнэнээ ярьж, машины минь бензин ханхлахад л дотор аятайхан болоод явчихдаг юм гэдэг байлаа.
— Үнэндээ би машин болжээ. Эднүүсийн хэлдэг үнэн. Ганцхан эднүүс, Жогоддол бол яг л хүн гэсэн үг гэдгийг ойлгодоггүй нь л муу байна гэж Бимоль мушилзан инээж өгүүлнэ...
