Энэ товцог дээр хэзээ ч юм бэ, сургууль байсан гэлцэнэ. Бид түүний ор мөрийг нь ч олоогүй. Би багадаа ядаж балгасыг нь ч болов олох юм сан гэж олонтоо эрж хайн, махарсан авч юу ч олж үзээгүй билээ. Нүцгэн товцгийг «Дюйшений сургууль» гэж нэрлэсэн нь хожим надад гайхалтай санагддаг сан. Тэгээд нэг удаа «Дюйшен гэж ямар хүн байсан юм бэ?» гэж өвөгчүүлээс асуухад нэг өвгөн гараа сэгсрэн «Дюйшен гэж ямар хүн байсан юм бэ, гэнэ ээ! Яагаа вэ нөгөө, одоо энд байгаа доголон хониныхны... Аль эртний юм даа. Дюйшен тэр цагт комсомол байлаа. Тэр товцог дээр хэн нэгний орхисон саравчинд Дюйшен сургууль байгуулж хүүхдэд ном заадаг байсан юм. Сургууль ч гэж дээ, тэгж л нэрлэдэг байсан юм. Ай даа, мөн ч сонин цаг байж дээ. Хүлгийн дөрөө дөрөөлж, морин дэл дээр дэрвэж чаддаг хүн бүхэн л өөртөө дарга байсан цаг. Дюйшен ч тийм л байсан юм. Санаандаа л юу орсныг хийдэг хүн байлаа.
Одоо тэр саравчнаас хуруун чинээ чулуу ч олохгүй. Харин, нэр нь үлдсэн нь л овоо» гэж билээ...
