Зохиолч: Жюль Верн
Орчуулагч: С. Жамъян Ц. Батцэвэл
Ангилал: Францын уран зохиол Адал явдалт уран зөгнөл
Хэвлэлийн газар:
Колоничид, Линкольн арал дээр хаягдсан тэр цагаас хойш өдөр хоног ээлжлэн өнгөрсөөр яг долоон сар боллоо. Энэ бүх хугацаанд хэчнээн нарийн нягт эрж хайвч уул аралд хүн оршин суудаг юм байна гэж үзэх ямар ч шинж эс мэдэгдэв.
Хүний гараар асаасан түүдэг галын суунаглах утаа энд тэнд ер үзэгдсэнгүй бүлгээ. Энэ арал дээр одоо юм уу, урьд хэзээ нэгэн цагт хүн амьдарч байсан юм байна гэж бодмоор хүний хөдөлмөрийн ямар ч ул мөр огт дайралдсангүй.
Энэ арал нь одоогоор барахгүй бүүр бүх үеийн турш үнэхээр хүн оршин суудаггүй эл хуль газар байсан мэт. Гэтэл ингэж үзэх үндэс бүхий байдлыг нь тэр нялх амьтны биеэс олдсон цорын ганц хорголжин сум ор сураггүй замхрууллаа.
Энэ нь яах аргагүй галт зэвсгээр буудсан хорголжин сум байсан бөгөөд уул зэвсгийг ганцхан хүнээс өөр ямар ч амьтан эзэмшиж чадахгүй нь мэдээж билээ.
Пенкроф хорголжин сумыг ширээн дээр гаргаж тавихад бүх колоничид түүнийг маш их гайхан харж байв. Уул хорголжин сум олдсон шалтгаан нь тун ялихгүй зүйл боловч үүнээс хойшид гарах бүх үр уршиг нь тэдний харсаар байтал аргагүй асар их зүйл болж хувирав. Хэрвээ хүний хий сүг чулуун ордны гал тогооны өрөөнд үзэгдсэн сэн бол манай колоничид зөвхөн гайхахаас өөр их юм болохгүй сэн билээ...
