Батхүү — Алимаа, Лин Зегу хоёр чамайг эрээд явчихсан, чи цай ундаа уухгүй яагаа вэ? (ойртон очно)
Цэцэг — (зайлж) Үгүй надад идэж уух юм хэрэггүй...
Батхүү — (дахин ойртож) яагаа вэ?
Цэцэг — (дахин зайлж) Чамаас л хамаг хэрэг боллоо!
Батхүү — (айж) Юу тэр вэ, Цэцэг минь?
Цэцэг — (Уйтгартай байдлаар) Би чамтай ойртож ханилсан маань их буруу болжээ, бид хоёр дэмий хайр сэтгэлтэй болжээ.
Батхүү — (аргадан) Цэцэг минь, би чамд ямар буруу хэрэг хийчих ээ вэ? Надад нуулгүй хэл, миний ариун хүсэл чин санаа цөм л чиний төлөө зориулагддаг (пауз) чиний царай чинь нэг л биш, хачин харагдаж байна, (дэргэд нь очоод) бид хоёрын янаг сэтгэлээ холбож, гэр бүл бололцох маань яагаад хэрэггүй бол оо вэ?..
