Ачы-Ташийн жим чулуурхаг, зарим газраа толгой эргэмээр, хүзүүгээ хуга унаж ч мэдэхээр цавчим нь үнэн, уул л юм чинь арга байж уу, цэнгэлдэх хүрээлэн тойрч гүйгээд хүзүүндээ медаль зүүчихдэгтэй адилгүй нь адилгүй. Гайхах юу байх вэ, энэ ертөнцөд шударга ёс гэж хэзээ байсан юм, энд чамайг хөдөө хөхөрч, гадаа гандаж, хүйтэнд хөрж, халуунд халж, засмал зам, усан хоолой, цахилгаан гэрэл гэдгийг мэдэхгүй, амиа хоохойлж бүтэн жил өмхий шивх дундуур хонь дагаад таваргаж байхад тэнд нэг сүйхээтэй амьтан цагаан шаахай өмсөж, цэнгэлдэх хүрээлэн дотуур сагсганан гүйчхээд буюу хаалганд бөмбөг оруулчхаад өөрөө түүндээ сагсайж, үзэж суугаа олон ч сүйд майд болно. Тэгээд л тэр овсгоотон алдар нэр олж, сонин энэ тэрд бичигдэж байдаг, гэтэл үүрийн гэгээнээс үдшийн бүрий болтол борви бохисхийх завгүй, бүтэн сайн өдөр, жилийн ээлжийн амралт гэж мэдэхгүй ажилладагууд нь арай л нэг хоосон хонохгүй байж байдаг. Гутрахдаа уучихна, эхнэр сүүлд нь эрүүдээд салахгүй, өөрөө ч нэг их баярлах юмгүй. Ганц ч эх мал бүү сувайруул, ганц ч төл бүү хорогдуул л гэнэ, малдаа тарга тэвээргэ авхуул л гэнэ, нарийн ноос өг л гэнэ, ноосны оронд нийлэг мяндас авна гэх нь холгүй, тэр нийлэг мяндас нь хаана ч байгаа юм, хонь хяргах болохлоор зуун ямаанд жаран ухна гэгчээр баахан шалгагч нар өлбөлзөж сөлбөлзөж ирээд ширхэг ноос үлдээлгүй хуу хамаад явчихна... Гадаад мөнгө олоход нарийн ноос хэрэгтэй гэнэ... Тэгэхлээр тэр гадаад мөнгө нь учиргүй хэрэгтэй байдаг бололтой... Тэр бүхэн нь газрын гаваар унах мэт л манд үзэгдэхгүй... Энэ хонь, энэ хүмүүс, энэ залхаг амьдрал далд ороосой...