Луазель үзэсгэлэн төгөлдрөө ахин дахин харах гэж толины өмнө хувцсаа тайлснаа, гэнэт дуу алдав. Хүзүүний нь зүүлт алга болжээ. Хувцсаа тайлж байсан нөхөр нь:
— Чи юу болов гэхэд, нөхөр лүүгээ эргэн бухимдангүй:
— Надад... надад уу... Форестье хатагтайн! зүүлт алга болчхож гэв. Нөхөр нь сандарч суудлаасаа ухасхийн:
— Юу!.. Яана гэнэ ээ!.. Тэгмээргүй юм даа гэв...
