— Би хаашаа юунд явж байгаа билээ, Толайг аа? Миний бие, ганц түүний байхад амьд явж билээ. Одоо би амьд явж яах билээ. Би насан зүг боллоо. Над одоо хэн хайртай, сэтгэлтэй болох ажээ. Энэ ертөнцөд хайрлан энхрийлэх халуун сэтгэлтэн үгүй бол, амьд явах нь мунхаг биш үү гэсэнд,
— Аав, чамд алдар их нэр, эрдэнэ их сан бий шүү дээ гэсэнд хан хэлсэн нь:
— Чи намайг дахин нэг үнсүүлэн чадвал, тэд бүгдийг шан болгон аваарай. Алдар их нэр, эрдэнэ их сан гэгч цөм хүйтэн шүү. Ганц эмсийн амраглан хайрлах сэтгэл халуун шүү. Хүнд тэргүй бол, үгээгүй хоосны туйл нь тэр шүү. Тийм хүн, амьгүй бөгөөд амьд явсан нь зовлон шүү. Бид салан хагацлаа хүү минь...
