Зохиолч: Н. В. Гоголь
Орчуулагч: Д. Гомбожав
Ангилал: Оросын уран зохиол Адал явдалт
Хэвлэлийн газар: ГЭГЭЭРЛИЙН ЯАМНЫ ХЭВЛЭЛ
— Хайрт дүү минь, сэтгэлээ тайвшруул! Зүүд үнэн байх нь ховор гэж өвгөн ахмад Горобец өгүүлнэ.
— Эгч минь унт! Би ямар ч хүчинд автагддаггүй шидэт авгайг дуудъя. Айсан сэтгэлийг чинь арилгана гэж залуу бэр өгүүлнэ.
— Бүү ай! Чамайг хэн ч гомдоохгүй! гэж ахмадын хүү сэлмээ барин өгүүлнэ.
Катерина эд бүгдийг жавхаагүй нүдээр харж хэлэх үгээ олж ядна. «Би өөрөө өөрийгөө хөнөөж байна. Би түүнийг тавьсан юм». Удаж удаж хэлсэн нь «Тэр над амар заяа үзүүлэхгүй байна! Киевт танайд ирээд арав хоног болж байхад гуниг зовлон хумсын чинээ ч нимгэрсэнгүй. Ядахдаа нам гүм газар өшөө авах хүүгээ торниулъя гэж бодсон юм... Тэр тун аймшигтайгаар зүүдэнд орж байна. Та нар үзсэн бол! Зүрх одоо хүртэл түгшинэ. Надтай суухгүй бол Катерина чиний хүүг огтолж ална гэж хашхирсан...» гэжээ.
