Хэнтий хааны өвөр нөмөр газар, Хэрлэн мөрний эхэн сав нутагт, эргэн тойрон ой модоор хүрээлэгдсэн, элбэг баян нэгэн нуур байжээ. Зан сайтай айлд зочид цугладаг, замаг сайтай усанд шувуу суудаг гэдгээр, нуурын тэр усанд Нугас, Галуу, Хун шувууд олон зун намрын турш зугаа цэнгэлтэйгээр гангар гунгар донгодон үржиж, өсөж өөдлөн дэвшиж байдаг байлаа.
Энэ орчмын байгаль өвтэгш сайхан, ургамал модоор дүүрэн, ус ундаагаар баялаг гуа үзэсгэлэн бүрэн төгс эндхийн ан гөрөөс,араатан жигүүртэн цөмөөр эв эе сайтай, энх төвшин байдалтай, санасан бүхэн нь саадгүй бүтдэг,саруул амьдрал нь жаргалаар дүүрэн бөгөөд нуурын усанд шумбаж, баярын магнай тэнийн явдаг Нугас, Галуу зэрэг шувууд жигүүртний дотроос хамгийн золбоотой, жиргэн дуулах яруу хоолойтой Хун шувуу лугаа найрсаг дотно танилцаж ,түүний үг зөвлөгөөнөөр амьдран оршихын чухал сургаал, амьд ертөнцийн жам ёсыг танин мэддэг учир үзэсгэлэнт Хун шувууг үлэмж хүндэтгэн үздэг байв.
Гэтэл, нуурын эргээр туранхай хөх тэнэмэл нэг Бодон гахай үзэгдэх болсноос хойш үймээн шуугиан тасрахгүй болов...
